Laatste 2 weken.

De weblog van de laatste 2 weken komt vanuit Nederland. Het was niet meer gelukt om deze in Afrika nog te plaatsen.

Het op 1 na laatste weekend was een lang weekend i.v.m met Pasen. Daardoor hadden we van donderdag tot maandag vrij. Daantje ging 2 weken eerder naar huis omdat hij erg opzag tegen de laatste week vakantie. Daardoor zijn wij dat weekend naar Gambia gereden om onze Daan op het vliegveld af te zetten. Hij vloog op vrijdag weer terug naar onze koude kikkerlandje. Op die zondag was het onafhankelijkheidsdag in Senegal. En dan mag je niet rijden dus op zaterdag hebben we de tocht van Gambia terug naar Ziguinchor weer gemaakt. Het was wel even wennen dat we nu nog maar met 2 musketiers waren, maar we hebben het beste ervan gemaakt. Op onafhankelijkheidsdag zou er in het centrum van Ziguinchor een feest zijn. Dat hadden wij ons laten vertellen door onze school. Dus met veel zin waren we met de taxi (die mochten nog wel rijden) naar het centrum gegaan. Eenmaal daar aangekomen troffen we een dodelijke stilte aan. Iedereen was weg alsof het Nederlands elftal een wedstrijd moest spelen, dan zie je ook niemand op straat. Dat was dus niet zo’n succes en hebben we de eerst volgende taxi weer terug naar ons kampement genomen. Op maandag was het Pasen en hebben we lekker een dagje niks gedaan.

Onze school week begon op dinsdag. Het waren nog een paar drukke laatste dagen op school want er moest nog flink geoefend worden met het banden wissel apparaat  en de eindtoets stond voor de deur. Gelukkig hadden we in het weekend een goede luchtslang geregeld. Dat was wel nodig want die tuinslang die de leraren hadden gefikst was niet zo’n succes. Die kon de 15 bar niet altijd aan. Het was leuk om te zien dat elke leerling na wat oefenen doorkreeg hoe hij de band van de velg moest wisselen met behulp van de machine. Ook werden er door Go for Africa 2 computers aan de school geschonken. Daar waren ze uiteraard erg blij mee. We hebben ze geïnstalleerd in het gereedschapshok en uitgelegd hoe je een computer moet gebruiken. Want daar was nog grote onduidelijkheid over daar.

Op donderdag stond de eindtoets op het programma. Dat was tevens ook onze laatste dag op school. We hadden in ons lange weekend uren besteed aan het met de hand schrijven van de toetsen. Maar dat was het wel waard want na het nakijken bleek dat ze het prima hadden gedaan. 4 studiebollen hadden zelfs een 10!! En het laagste cijfer was een 5,5. er had dus niemand die een onvoldoende had gescoord. Daar waren we erg aangenaam door verrast. Het is mooi om te zien dat ze er dus echt iets van geleerd hebben. Na de toetsen hadden we nog certificaten die iedere leerling overhandigd kreeg met een handdruk van  directeur van de school. Toen was het afscheid nemen van alle leerlingen en docenten. Ze waren erg blij geweest met onze hulp en we moesten ze beloven om volgend jaar weer terug te komen. We denken niet dat dat er in zit maargoed wie weet!’

Ook namen we afscheid van Bas, Max, Dudu en zijn broer. De 4 eigenaren van het compound in Ziguinchor waar we al die tijd verbleven. Ook hadden we nog een voetbal die we van gered gereedschap aan de kinderen moesten geven.

Het laatste weekend hadden we gepland in Cap Skirring. Het zuidelijkste stukje kust van Senegal. Het was een uurtje rijden vanaf Ziguinchor. We waren er dus zo. Eenmaal aangekomen bleek al snel hoe mooi het hier was. Heel veel palmbomen en een prachtig strand op wel 5 meter lopen vanaf ons verblijf daar. Het was echt een mooi plaatje. We hebben daar een geweldig weekend gehad. Met off-road rijden over het strand, jetskiën en quad rijden. Was het een hele leuke sport en speldag. Op zaterdag reden voor de laatste keer naar Gambia. De laatste meters dus in Senegal. Aangekomen in Gambia gingen we nog 1 keer uit. Het was ten slotte de laatste zaterdag. Er was echter 1 probleempje er was niemand die wou bobben. Uiteindelijk was Denniz bereidt om te rijden die nacht. Dus met zn 11en in de witte Mercedes, jah met zn 11en. Haha dat kan allemaal in Afrika. Het zat lekker krap maar gelukkig was het geen uren rijden. Tot in de laatste uurtjes doorgefeest en de volgende dag lekker uitslapen. De laatste paar dagen van ons Afrika avontuur hebben we gebruikt om nog een paar leuke dingen te doen. We zijn naar een reptielen farm geweest, veel slangen gezien en zelfs beet gehouden! Zo’n slang voelt wel raar aan maar wel leuk om een keer gedaan te hebben. Er waren ook nog leguanen een grote krab en nog een paar van die gekke beesten. Nu we het toch over al die enge beesten hebben. De avond voordat we de reptielen gingen bekijken, kwam Henk tot zijn grote schrik een slang(etje) tegen, In de douche!! Was wel ff schrikken hoor. Achteraf hoorde we dat het geen gevaarlijke slangensoort was. Gelukkig maar.

Vervolgens hadden we de smaak te pakken en zijn we naar het krokodillen museum geweest. Ook die beesten hebben we even aangeraakt. Leuke foto’s voor thuis. Haha. Bij Rowin op school werden ook certificaten uitgedeeld. Daar zijn we ook nog bij geweest.

Op onze laatste woensdag hebben we onze Mercedes gewassen. Dat was wel nodig want na het wassen bleek dat onze auto blauw is i.p.v. zandkleur. Whaha. Onze auto moest schoon zijn voor de officiële overdracht. Die was op donderdag ochtend. Het was een lange saaie gebeurtenis in de hitte. Onze auto is geschonken aan een gehandicapten stichting in Senegal. Deze stichting komt op voor de belangen voor gehandicapten in Senegal. In Afrika worden gehandicapten nog wel eens verwaarloosd. Om dat tegen te gaan probeert deze stichting de families te vertellen dat dit niet zo hoort. Daarvoor rijden ze door heel het land. En daar hebben ze dus een auto voor nodig. Uiteindelijk een prachtig mooi doel voor onze Duitse ster vonden wij zo. Wij hopen dat hij nog vele duizenden kilometers mag gaan rijden.

Ook bereikte ons op die donderdag het bericht dat er helemaal geen vliegtuigen bleken te gaan. NEE! Dachten we. Zitten we 10 weken in Afrika kunnen we niet eens terug. We wisten eigenlijk niet eens dat er een vulkaan op ijsland was haha. Echt niet te geloven dat ons dat moest overkomen. Maar we hebben er het beste van gemaakt en zijn op die vrijdag naar het strand gegaan om nog even te genieten van de heerlijke zon. Het bericht was dat we op zaterdag vroeg alsnog zouden vertrekken naar Hollanda. We waren op 6 uur opgestaan en alles ingepakt, om vervolgens te horen dat we weer niet vlogen. Dat was balen en we zijn weer naar ons bedje gegaan. Toen we weer om half 12 opgestaan en weer naar het strand geweest. Op zondag stonden we weer om 6 uur op. Maar gelukkig vlogen we nu wel. YES eindelijk gaan we dan echt naar huis. Het vliegveld van Barcelona was namelijk open voor vliegverkeer. Blijdschap bij iedereen dat we in iedere geval naar Europa konden gaan. In het vliegtuig bleek dat we niet naar Barcelona gingen maar naar Alicante Barcelona was toch dicht gegaan. Na een vlucht van 4 uur landen we dus in Alicante. Daar zouden we worden ondergebracht in een hotel en de volgende dag met de bus naar Amsterdam. Maar eenmaal geland bleek dat Barcelona toch nog open was. Maar we moesten toch nog even het vliegtuig uit. Door een foutje van ArkeFly belande we achter de douane. Dat was niet de bedoeling want nu moesten we weer opnieuw door de douane van Spanje. Omdat wij met zn 2en 4 liter wodka hadden gekocht op Banjul gingen de alarmbellen rinkelen toen onze tassen door de scan gingen.(waarom moesten wij nou ook zo nodig weer de alcohollist spelen, hahaha). Na veel gedoe en telefoontjes mochten we toch doorlopen met drank en al. Na een korte vlucht van 1 uurtje waren we in Barcelona aangekomen. Vanaf daar werden we direct met bussen naar Amsterdam gereden. Nouja direct. Na 3,5 uur wachten zaten we in de bus. Een hele krappe bus. Vooral in Niels zn geval aangezien die niet de kleinste is. De reis duurde 18uur en na vele uren Jan Smit en Nick en Simon muziek en een leuke Barbie film. Konden we toch ook nog een paar uurtjes slapen. Er waren ook nog een paar frietenbakkers uit België. Die wilden graag in eindhoven uitstappen. Dat leek voor ons ook wel handiger. Zodat we niet eerst voorbij Rotterdam reden naar Schiphol om vervolgens weer terug naar Rotterdam te hoeven. Onze school zorgden voor 2 busjes die ons naar onze school reden. Eindelijk konden we iedereen weer in de armen slaan na een lange tijd. Het was heel leuk om iedereen weer te zien. Het was wel weer even wennen hier. Een andere omgeving en een warme douche een lekker bedje maar wel een koude buitentemperatuur. Maargoed het went wel weer snel. Al met al kunnen we terug kijken op een geweldig en fantastisch avontuur. Wat we voor geen goud hadden willen missen. We hebben er heel veel van geleerd op heel veel verschillende gebieden. Kortom HET WAS GEWELDIG!!!!!!

Bedankt iedereen voor het volgen van onze weblog!! We hopen dat jullie ervan genoten hebben!      

Groeten van de Musketiers!!

Daan, Niels en Henk

22 maart t/m 28 maart

Alweer een week voorbij..het gaat nu wel snel he?


We gaan weer verder met de maandag na ons gezellige weekend in Abene.

Maandag zijn we verder gegaan met les geven. We hebben de elektro weer herhaald, en nieuwe parallel en serie schakelingen gemaakt. Rond 12 uur zijn we gestopt omdat het weer enorm warm werd in het lokaal. Later op de dag kwamen Docent Armand, Maurice van de Isuzu en Ard-Jan van Team-WGA. Ze besloten om 2 nachtjes bij ons te overnachten. Gezellig! Ook de Landrover jongens blijven in ons kampement, en rijden vanuit Zichuinchor naar hun school in Sindian. Uiteraard is ook dit gezellig!

Dinsdag zijn we dus met 5 man sterk naar onze school gegaan. We hebben geen les gegeven, maar ons bezig gehouden om het lokaal weer even aan te pakken. Zo hebben we de brug aan de praat gekregen, een oud schoolbord vervangen voor een nieuwer exemplaar, de proefmotoren een mooie plek gegeven, een remmenschema-bord (of hoe je dat dan ook mag noemen) opgehangen en het lokaal opgeruimd. lijkt weinig, maar al met al hebben we veel gedaan voor een ochtendje. In de middag weer lekker gerelaxed met z'n alle en genoten van het zonnetje. S'avonds zijn we uit eten gegaan naar een restaurantje in Zichuinchor.

Woensdagochtend vertrokken onze badgasten Armand, Maurice en Ard-Jan alweer. Wij zijn weer verder gegaan met ons klasje op school. Vandaag geen theorie behandelt, maar bezig geweest met praktijk. Zo hebben we onze Mercedes op de werkende brug gezet. Een stabilisator beugel was afgebroken en moest gerepareerd worden. Zo kregen de jongens de opdracht om een nieuwe beugel te creeeren van metaal. Hebben ze perfect gedaan! Tijdens een inspectie onder de auto kwamen we erachter dat de rechterachtervelg een flinke deuk had opgelopen. Deze aluminium velg hebben ze voorzichtig uitgedeukt. De waterpomp van de mercedes-proefstandmotor lekt. Deze hebben onze jongens gedemonteerd en de pakking vervangen. Helaas draait deze motor nog steeds niet. Er is nog steeds een probleem met de brandstof, waarschijnlijk is de brandstofpomp niet krachtig genoeg. Word nog aangewerkt dus.

1 van onze collega leraren nodigden ons uit om mee te gaan lunchen bij een vriend van hem en zijn familie. Iets wat wij niet konden afslaan. Was erg leuk en veel gepraat over de verschillende culturen in Afrika en Nederland. Erg interessant. als eten krijgen wij een grote schaal rijst met vis waar we met z'n alle van moesten eten. Was erg lekker. Helaas kreeg ik(Daan) na een klein uurtje beetje kramp in z'n buik en besloten we maar om naar ons kampement terug te gaan. Het eten was niet goed gevallen en kwam al snel via een sneltreinvaart naar buiten via de mond. Helaas bleef het niet bij 1 keer, en kwam ik er snel achter dat bij alles wat ik at of zelfs dronk het niet in me maag wilden blijven. Is toch best lastig bij deze temperaturen waar je moet blijven drinken. S'nachts dus ook geen oog dicht gedaan en meer met me hoofd in de emmer gehangen dan op me kussen gelegen. Volgende dag toch echt besloten even een huisarts te raadplegen omdat ik zo zwak voelde en enorme dorst had. Na een flink tijdje hebben moeten wachten samen met Niels, Fa en Bas, is de arts erachter gekomen dat het om voedselvergiftiging ging. Na een paar medicijnen die ik voorgeschreven kreeg was alles weer oke en kon ik weer rustig aan me lege maagje gaan vullen. Door deze pech hebben we donderdag geen les kunnen geven.

Vrijdag. Daan was weer snel oke en met z'n drietjes besloten om het weekend door te brengen in "The Gambia". lekker vroeg vertrokken en kwamen rond 1uur aan in Tanjeh, de thuisplaats voor de meeste GFA teams. Was weer leuk om de andere jongens na 2 weeken weer te zien. S'avonds nog wezen stappen, met als afterparty een mooi kampvuurtje, wat weer erg geslaagd was.

Zaterdag eerst eens lekker uitgeslapen, tot zover het kon met het zonnetje. Op de planning stond om vandaag naar het strand te gaan. Maar niet voordat we eerst eens een lekkere hollandse vette hap ophadden. Het was namelijk alweer een aantal weekjes geleden en toen we eenmaal gehoord hadden dat er een eettentje broodjes frikandel en kroketten verkocht, moesten we daar natuurlijk eventjes heen. Was lekker, maar toch doen we dat in ons landje iets beter. Na ons "vette hap uitstapje" zijn we naar het strand gegaan. Uiteraard was het weer prachtig weer en de zee was ook lekker wild, extra leuk dus. Zaterdagavond waren we alle best nog wel gesloopt van de avond daarvoor en het daagje strandzitten van vandaag. Wederom weer een kampvuurtje gemaakt waar al snel de oogleden dicht vielen.

Zondag stond er een evaluatiegesprek in het programma. Hier kwam iedereen bij elkaar om door te nemen waar ze op dit moment mee bezig zijn en wat ze nog willen bereiken in de laatste 3 weken. Na deze vergadering hebben we aanstalte gemaakt om weer richting ons plekje in Zichuinchor te gaan. Rond een uurtje of 4 vertrokken we en kwamen half 7 weer aan in de "Casamance".

Dit was de week weer. Niet echt een hele bijzondere week, maar toch weer een hoop meegemaakt, gezien en vooral veel gelachen. Helaas hebben we weinig foto's gemaakt deze week, dus jullie moeten het maar doen met deze paar. Excuse-moi.

Tot de volgende blog!
 

14 t/m 21 Maart..

Jaaajaaa...deze update is een stuk sneller gekomen dan jullie allemaal verwacht hadden. Lekker wisselvallig..leuk toch?


Dinsdag 16 Maart, Nielsje was beetje ziekjes en had last van zn buik. Hij is dus thuisgebleven en niet naar school geweest. Daan en Henk moesten het vandaag dus even met een mannetje minder doen. Nog niet begonnen met les geven, omdat we eerst even alles wilden afmaken waar we mee bezig waren. Zo hebben we vandaag de opslagkamer voor het gereedschap afgemaakt, en de muren verder afgeverfd. Ook is Daan samen met een paar leerlingen bezig geweest om de Mercedes-Benz motorstand draaiend te krijgen. Dit is een motor die op een bok staat en gebruikt kan worden om te oefenen met storingen te vinden. Zo hebben we ook een mooi elektronisch diagnosekast staan die we gaan gebruiken voor deze motor om storingen te vinden. Lijkt ons heel leuk om hier met de jongens mee te gaan werken.

Woensdag zijn we voor het eerst echt les gaan geven op onze school. We hadden geen tolk of wat dan ook dus we waren heel benieuwd hoe het ons ging verlopen. De bedoeling is om de leerlingen veel electro bij te brengen, dit omdat ze daar maar zeer weinig kaas van gegeten hebben. Iets wat ons wel al opgevallen was.

We hadden hele mooi electro schakelbordjes bij ons. Dit zijn bordjes waar je allerlei componenten in kan steken. Zo lieten wij ze de eerste dag een mooi schakelingtje maken met een weerstandje en een LEDje. Vonden ze volgens ons enorm leuk en ze waren zo leergierig dat ze al snel andere schakelingen wilden proberen. Uiteraard hebben we ze ook door middel van multimeters de Voltage en Ampere laten meten door de schakelingen. Nu begonnen ze het toch behoorlijk moeilijk te vinden.

Ook kwamen Bas en Gerard vandaag langs met de Daf vrachtwagen. Ze kwamen een loodzware dieseltestbank afgooien bij onze school. Deze is afkomstig van onze Zadkine school. Met dit apparaat kunnen lijnpompen van dieselmotoren afgesteld worden voor een optimale inspuiting van de dieselmotor. Ze waren hier enorm blij mee en hebben met behulp van een motortakel en 20 man de testbank uit de Daf gesjouwd. Nu vragen jullie je vast af hoe wij hem dan in de vrachtwagen gekregen hebben; In Gambia hebben ze hem met een lier van een Landrover en met hulp van een mooie stevige boom met een flinke tak erin gehezen. Wie niet slim is moet sterk zijn, in ons geval dus precies andersom.

Donderdag zijn we verder gegaan met lesjes op het elektrobordje. Beetje herhalen en kijken of ze het nog wisten. Gelukkig ging dat allemaal behoorlijk goed en begrijpen ze het redelijk snel. Na een ochtend les gegeven te hebben zijn we onze spullen gaan pakken om het weekend door te brengen in Abene, een kustplaatje in Senegal vlak onder de Gambiaanse grens. Hier gingen we naar het kampement van Antje, een Nederlandse vrouw die meewerkt aan het "Go For Africa" project. Abene is een hele mooi klein plaatsje aan de kust. Enorm veel groen en lekker afgelegen. Wij waren niet alleen op dit kampement. Zo waren er nog een aantal andere teams, zoals de "gele Volvo" meiden, Herman en Theo met de Landrover samen met Inge en Alexandra. Omdat er geen kamers meer waren voor ons kregen we ieder een tentje, vonden we helemaal niet erg. Was weer een keer iets anders en nog lekke koel ook. Een paar dagen later kwamen Armand, Ard-Jan, Maurice en Barry samen met de tolk Fa langs voor een paar dagen. De mensen die werkten op het kampement zijn heel erg vriendelijk en ook onwijs grappig, zeker als ze een beetje gebrekkig nederlands kunnen spreken. Dat zorgt altijd voor komische woordjes en zinnetjes..zoals Goe Ga Get Get Ga Goed. Typische momentjes waar je bij had moeten zijn denk ik zo.

Henkie nog een excursie gevolgt naar een eiland waar een volk leeft op de oude afrikaanse manier. Daan en Niels bleven thuis, omdat Nielsje op de radio van Rijnmond moest komen. Die avond zijn we samen met Maurice gaan Djembeén. Iets wat onwijs leuk en verslavend is. We hadden ons eigen "Zadkine" bandje en speelde naar eigen zeggen toch best wel goed eigenlijk. Maar na dik 3 uur rammen op de trommels werd ons toch een beetje vriendelijk verzocht om te stoppen..jammer hoor, we konden nog uren doorgaan.

Daan en Maurice hebben zaterdag genoten van een echte afrikaanse massage. Het was voor mij de eerste echte massage en dat is toch wel even wennen als je door een grote man van top tot teen word gemasseerd. Maar toch enorm genoten als ik het zo mag zeggen. Helemaal ingesmeerd met speciale bamboe-olie. Masseren gebeurt heel veel in Afrika. De baby's worden al met regelmaat gemasseerd met deze olie die goed voor de botten en de huid schijnt te zijn.

Zondag zijn Henk en Niels een enorm grote boom gaan bewonderen in Abene. Dit schijnt een heilige boom te zijn met een doorsnede van +- 25 meter. Het is een vergroeiing van meerdere bomen bij elkaar. Heel bijzonder om te zien. Onderweg naar de boom nog een grote slang gezien, een Cobra wel te verstaan. Deze sloop door het gras langs de weg. Zo kom je hier nog best wel wat wild tegen. Ook nog meedere keren aapjes de weg zien oversteken. Zoiets maak je in Nederland niet elke dag mee toch? later deze dag zijn we weer met z'n alle vertrokken en zijn wij weer naar Ziguinchor gegaan. We hadden een lifter met ons mee, Moessa, een werknemer van Antje in Abene die naar school gaat in Ziguinchor wilden graag met ons meerijden.

Al met al hebben we enorm genoten van ons weekendje weg. Heel veel leuke mensen ontmoet en veel gelachen. Echt een plek waar we zeker nog een keer een paar dagen naar toe gaan.

Ik hoop jullie weer even genoeg verteld te hebben. Zo niet, dan moet je toch echt maar even een weekje wachten.

groetjes uit Zichuinchor!

Dag 28/35 denk ik?

Dag 28/ 35


Zoals ik al had aangegeven moesten jullie allemaal een weekje in spanning zitten voor een volgende update, maar dat vinden jullie vast niet erg.

We gaan weer verder met waar we gebleven waren. Maandag was onze eerste dag op school. Eigenlijk hebben we niks gedaan. Er werden 3 stoelen neergezet voor ons en we mochten kijken hoe het er aan toe ging. Dit hielden we 2 uur vol en zijn toen weer terug gegaan naar het kampement. Onze eerste dag was dus niet zo'n succes. Ook verliep de communicatie met de docenten en directeur niet zoals we gehoopt hadden. Zij spreken alleen maar Frans en geen woord Engels. En wij dus exact andersom. Viel allemaal beetje tegen dus, en was niet echt wat wij verwacht hadden. Wel was het een hele leuke verrassing dat eind van de middag onze docent Armand Pattin samen met Gerard, Deniz en Barry van de Landrover langskwamen. Heel gezellig en lekker lopen praten en over onze slechte eerste dag gehad. Armand besloot dus deze week bij ons te blijven om te helpen en een klein beginnetje te maken voor ons. Vonden we echt super en waren we heel blij mee. Volgende dag kwamen we dus met 4 man sterk en goede moed het lokaal binnen en zijn gelijk begonnen. Eerst het rommelhok opgeruimd. In onze tijd in Afrika zijn we er achter gekomen dat de afrikanen heel veel moeite hebben om afscheid te nemen van hun dingen. Dit was dus goed zichtbaar in het rommelhok die vol lag met een dikke laag stof en spullen van jaren geleden. Heel bizar. Hebben we dus helemaal leeg gehaald en uitgezocht wat we weg konden gooien. Het woord weggooien kennen ze hier blijkbaar niet en hebben dus alle rotzooi verplaatst naar een ander rommelhok. *zucht* . Maargoed, als ze dat willen, prima. Toen eenmaal het hok leeg was hebben ze de verlichting gemaakt en de muren gewit. Ziet er weer strak uit.

De bedoeling was om de gehele week bezig te zijn om het een beetje op te knappen, want het is echt een praktijkruimte met potentie. Het is alleen zo jammer dat er niks mee gedaan word. Zo hebben we niet alleen de muren van het hok laten witten door de leerlingen maar ook een aantal muren in de werkplaats zelf, we hadden immers verf zat.

De bedoeling van het zogenaamd "Rommelhok"was om hier een mooie kamer van te maken waar alle gereedschap en apparatuur kon staan. Zo hebben we een groot gereedschapbord gemaakt waar alle sleutels, schroevendraaiens enzovoort, gekregen van stichting "Gered Gereedschap", op kunnen hangen. Ook dit hebben de leerlingen bijna helemaal zelf gedaan en ze hadden er echt plezier in en hielpen goed mee. Het ophangen van het bord was alleen nog even een probleem omdat er nergens betonboortjes te krijgen waren. dit moest dus nog eventjes wachten. We hadden nog een paar bankschroeven mee genomen en deze ook maar gemonteerd op de werkbanken.

Er staat ook een brug in het lokaal. Deze werkt alleen nog niet, maar als het goed is gaat er een elektricien mee aan de slag om hem te maken. Waarschijnlijk zullen we er nog wel een paar keer achter aan moeten gaan, want hier gebeurd echt niks uit zichzelf. Toch hebben we de brug ook een mooi kleurtje gegeven en hij ziet er weer als nieuw uit. Heel leuk was dat we posters en technische afbeeldingen hadden die we rondom het lokaal wilden ophangen. Alleen wisten we nog niet goed hoe. Toen de afdeling "hout" er iets van meekreeg boden ze aan om lijstjes er voor te maken. Super idee dus! Ook hebben ze tafelbladen gemaakt voor onder de werkbanken om daar de lesonderdelen neer te zetten in plaats van dat ze ergens op de grond in een hoekje slingeren. Het ziet er nu al een heel stuk beter uit al zeggen we het zelf.

De planning was om dit weekend naar Gambia te gaan. Om onze andere teamgenootjes ook weer eens te zien. Vrijdag begin van de middag vertrokken samen met Armand. Eenmaal aangekomen was het weer heel erg fijn om iedereen weer te zien en te spreken. Vrijdagavond met z'n alle lekker wezen stappen in een paar leuke tentjes. Was echt heel gezellig en ook lekker laat geworden. Zaterdag heerlijk gerelaxed en genoten van het iets koelere weer wat we gewend waren in Senegal. Planning was om Zondag weer naar Senegal terug te gaan. Probleem alleen is dat er avondklok is in de omgeving van Ziguinchor. En dat je de stad niet meer in komt na 19:00 uur. We vertrokken rond 15:00 uur samen met de jongens van de Landrover die ook bij ons kampement zouden overnachten. Doordat de landrover al snel meerdere keren te warm werd moesten ze afhaken en terug gaan naar Kairoh Garden en het dus niet voor hun mogelijk was om de grens over te steken. Helaas hadden wij hierdoor ook veel tijd verloren en waren ook nog eens helemaal verkeerd gereden! Omdat het dan toch wel heel erg krap met de tijd zou gaan worden en we ook geen risico's willen nemen op de wegen, besloten we nog maar een nachtje te overnachten in Gambia. Maandag dus een nieuwe poging gewaagd en op tijd vertrokken. Wel zonder de Landroverjongens, want deze zijn nu hun koppakking aan het vervangen van hun automobile. Een behoorlijk tijdrovend klusje. Gelukkig wisten we nu wel de weg en zijn in 1 keer goed gereden. De grens overgangen verliepen ook goed en snel. Wel meerdere keren aangehouden door politiemannetjes die een blik wilden werpen in de auto en skibox. Wat ook wel eventjes heel bizar was dat we letterlijk door een bosbrand reden. Overal om ons heen stonden bomen in de fik en hing er veel rook.

Gelukkig zijn we weer helemaal heelhuids aangekomen op onze stekje. Morgen begint er weer een nieuwe dag op de school, en gaan we echt beginnen met de lessen. We zijn heel benieuwd hoe het gaat. Tot de volgende week!

dag 18 t/m +- 27

Dag 18 t/m 27 ongeveer?


JA! weer een update, we hebben jullie weer eventjes laten wachten, maar dat houd het wel een beetje spannend nietwaar?

Goed we gaan verder met dag 18. Dit is de dag dat we de Senegalese grens overgaan. Iets wat hopelijk lekker vlot zal gaan. We vertrokken redelijk vroeg uit Mauretanie en reisden via een speciale offroad route richting de grens. DIt eigenlijk allemaal omdat deze grens het makkelijkste is met oversteken en de minste problemen geeft met de sommige corrupte ambtenaren. Was een leuke route om te rijden, veel zand en stof en zo had iedereen toch nog een beetje offroad geweest met hun "Barrels". Eenmaal bij de grens aangekomen duurde het een uur voordat we Mauretanie uitmochten. Na een paar kleine honderd meter en een bruggetje verder waren we bij de Senegalese grens. Dit duurde een heel stuk langer dan geplanned was. De Douane moest al onze gegevens van ieder persoon overnemen in een groot "Sinterklaasboek". Dit duurde dus enorm lang. Ook begonnen ze weer moeilijk te doen over de oranje vrachtwagen die mee is. Over de spullen die erin zitten, of die niet verkocht gaan worden. Zo'n 6 uur later en rond een uurtje of 9 op de klok mochten we dan eindelijk verder rijden. Het was dus weer een soepele grensovergang(kuchkuch). Maargoed niks aan te doen. Wel zijn we weer een mijlpaal verder, we hebben Senegal bereikt! Onze eerste overnachting zou plaatstvinden in de "Zebrabar". Een soort van camping met huisje in de plaats Saint-Louis. Hele mooie omgeving, veel groen en ook weer lekker warm. Hier hebben we met onze hele groep een huisje gehuurd. Eentje voor 4 personen waar we met 14 mensen introkken. Krappe boel, maar wel erg gezellig. Niels werd alleen beetje ziek en bezocht de wc's iets vaker dan normaal. We hebben totaal 4 rustdagen gehouden in de Zebrabar,veel gezwommen en genikst. Hier kregen we echt een heerlijk vakantiegevoel.

4 dagen later zitten we dus op dag 22 van de reis. Al 3 weken zijn we dus aan het rijden, en nog steeds niet op de plaats van bestemming. Om half 6 vertrokken bij de Zebrabar en trokken verder langs de kust richting Popeguine. De reden dat we zo vroeg vertrokken was dat er een speciale feestdag was die dag en er dus file kon onstaan. En die hebben we dus ook meegemaakt. Wie verwacht dat nou? File in Afrika...Eenmaal aangekomen in Popeguine zaten we in een heel mooi hotelletje met zwembad! Hadden we niet echt nodig, want het zat al direct aan de zee. Hier kwamen we rond 1 uur aan en hebben de hele middag weer eens gechilled. Wat een leven he? Die avond hadden we een gezamelijk avondeten in een restaurant met een feestavond er aan vast. Met veel "Jembees " en gedans van de plaatselijke bevolking was het een erg gezellige avond geworden.

De volgende ochtend stond een nieuw land voor ons op de planning. The Gambia! een van de rijkste landen van Afrika, waar ze ook nog eens Engels spreken. De grens overgang ging voor het allereerst heel snel! iets waar we echt van stonden te kijken. het heeft totaal denk ik misschien 2 uur geduurd. Toen stond de boottocht op het menu. De boot die ons naar Banjul brengt. Hier begon het wachten helaas weer. kwamen rond 15:00 uur aan bij de wachtrij voor de boot. We waren pas aan de andere kant van de rivier om 22:00. Weer een hoop uren niks gedaan. En we hadden nog meer geluk, want niet iedereen was in 1 keer de boot overgegaan. Dus aan de overkant hebben we nog 2 uur extra gewacht op de andere teams. Rond 12 uur vertrokken we naar ons verblijfplaats in Tanjeh genaamd "Kairoh Garden". Een eindbestemming van de reis voor vele teams die in Gambia zouden blijven. Nog niet voor ons dus! Ook hier hebben we weer lang gerelaxed. Zo'n 4 dagen hebben we hier gezeten. maar niet alleen gezeten, de containers en vrachtwagen werden leeg gehaald en de diverse scholen in Gambia moesten bezocht worden. Op dit Kampement verbleven ook de meiden die zijn ingevlogen i.p.v de reis met de auto. Leuke tijd gehad hier en de bevolking was ook erg vriendelijk. De volgende trip bestond uit een groep van 9 auto's. Met weer een oversteek, van Gambia naar Senegal. Deze verliep gelukkig wel vlekkeloos en duurde hoogstens een uurtje. Dit keer was onze groep ook anders, omdat er ook andere teams les gaan geven in Senegal. Onze overnachting in Senegal zou in Baila zijn, hier verblijven 2 teams ook de rest van de weken. In Baila zijn we langs de scholen geweest en hebben we de teams voorgesteld aan de directie van de scholen. De leslokalen voor de autotechniek zijn heel erg simpel en hebben veel te weinig materiaal om goed mee te kunnen oefenen. In de praktijk ruimte staat bijvoorbeeld maar 1 auto, een Renault 4, met hele oude techniek en die ook nog eens half uit elkaar valt. Niet echt ideaal.

Na de overnachting in het kampement van Baila was het dan eindelijk onze dag. De dag waar we al sinds dag 1 van het het "Go For Africa" project naar uitkeken. We vertrokken met de zelfde groep die verbleven in Baila naar Ziguinchor, onze echte eindbestemming. We waren alle drie behoorlijk zenuwachtig, want we hadden geen idee wat ons te wachten stond. Hoe de school er uit zou zien, het verblijf van ons, maar natuurlijk ook de stad en de mensen. Een bijzondere dag voor ons. Het was zo'n 60km rijden naar Ziguinchor, niet ver van Baila dus. Ons eerste bezoek zou zijn aan de school. Deze stond net iets buiten de stad. Het is een redelijk grote school en met een best wel grote werkplaats vergelijken met de andere scholen die we gezien hebben. Hier hebben we even met de directeur 'gepraat' en een kleine rondleiding door de school gehad. Ook hebben we de kisten van stichting "Gered Gereedschap" afgegeven, maar nog niet uitgepakt, dit doen we de eerste schooldag pas. Het was al snel duidelijk dat de werkplaats wel een beetje opgeknapt mag worden. Zo is er 1 groot rommelhok die wij proberen om te toveren tot een mooie ruimte voor alle gereedschap en onderdelen. Omdat de leerlingen de eerste week dat wij les moeten gaan geven een toetsweek hebben, gaan wij dus de eerst de praktijkruimte verbouwen met de hulp van de leerlingen. We kijken hier echt naar uit en proberen er een super mooie werkplaats van te maken, iets waar de school straks trots op kan zijn. En wij uiteraard ook. Na de kleine verbouwing gaan wij natuurlijk lesgeven op de school.

We zijn heel erg blij met het kampement waar wij verblijven. Alles ziet er netjes uit en er word goed voor ons gezorgd. Naast het kamp zit een voetbal veld waar iedere dag keihard gevoetbalt word door de jongelui. Ook wij hebben een paar partij'tjes meegedaan met de kinderen. Ze vonden het helemaal geweldig en leerde onze namen al snel. De blote voeten van Henk en Niels zijn echter niet bestemd voor de Afrikaanse grond, en raakte al snel vol met een paar flinke blaren. Daan heeft blijkbaar eelt genoeg en heeft nergens last van.

Tot zover even deze update. We proberen vanaf nu elke week te updaten. een soort week-overzicht. uiteraard weer met een hoop leuke foto's. Tot de volgende keer!